روایت شما از زندگی در آتشبس- شنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۴۰۵
من یک معلول ضایعه نخاعی هستم، ۳۳ سال سن دارم. یک ساله بیکار شدم. هر جا میرم به خاطر معلولیتم به من کار نمیدن. الان هم که به خاطر شرایط جنگ، اکثر شرکتها تعدیل نیرو دارن. از ماهشهر، از وضع مردم خون به جگرم، اما حال و روز نیروی انتظامی دیدن داره، کنار خیابون بساط کردن. راستی از پرداختاتون چه خبر؟ ظاهراً ولتون کردن. در حالی که سه ماهه وضع معیشتی سخت شده و بیکار شدهایم، قبض برق، گاز و آب گرون شده. سه ماهه مجلس هم تقریباً بههم ریخته. چرا نمایندگان مجلس باید حقوق آنچنانی بگیرند؟ مفتخورا. من با هزار بدبختی به اینترنت وصل شدم. خواستم بگم دمِ خارج از کشور گرم که هوای ما رو دارن. از بوشهر؛ جایگاههای سوخت بنزین ندارند. روزهای سختی با جمهوری اسلامی در راه است ولی ما تا سقوط این وضعیت تحمل میکنیم. تسمه دینام پژو ۴۰۵ قبل از دیماه ۴۰۰ تومن بود، الان شده یک میلیون و ششصد. اولین بار که بعد از قطع نت وصل میشم. افزایش قیمتها عجیب و غریب شده. دانشآموز و دانشجو بلاتکلیفن. بعضیها هم از فرصت استفاده میکنن و دوباره زبانشون دراز شده. امیدوارم زودتر حمله بشه تا اینا برگردن سر جاشون. پاینده ایران.