روایت شما از زندگی در آتشبس- جمعه ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
وقتی مردم اینترنت ندارند، کسبوکارها با اینترنت پرو خدمات خود را به چه کسی نشان دهند؟ من یه دختر ۲۳ سالهام. هیچ آیندهای ندارم. همهچی صد برابر شده. از خیلی از چیزام زدم که فقط زنده بمونم. خیلیا شرایط سختتری نسبت به من دارن. تکلیف ما چی میشه؟ هنوزم امیدوارم ولی تا کی؟ وقتی از قحطی مردیم میخوان وارد عمل بشن؟ از کرمانشاه پیام میدم. ما بچههای پایهی هفتم تا دهم هنوز مشخص نیست که امتحانهامون حضوریه یا غیرحضوری. واقعاً این موضوع رو اعصابمونه. امیدوارم هرچی سریعتر اوضاعمون مشخص بشه. اینقدر کمبود دارو هست که حتی دارو با نسخه هم به صورت کامل داده نمیشه، چه برسه به صورت آزاد. از هر قرص یک بسته میدن. یکی ما رو توجیه کنه ما مردم ایران هزینه چه چیزی رو داریم پرداخت میکنیم؟ برای چی داریم این همه فشار اقتصادی و نگرانی و چک کردن تهمانده حساب بانکی و قیمت طلا و دلار و کالاها رو تحمل میکنیم؟ نقش ما توی بهوجود آمدن این مناقشه چی بوده؟ نابود شدیم