بحران رهبری استارمر بر سخنرانی سالانه پادشاه بریتانیا سایه انداخت
همزمان با ارائه برنامه دولت بریتانیا از سوی پادشاه بریتانیا در مجلس اعیان این کشور، کییر استارمر با جدیترین تهدید علیه رهبری خود روبهروست. رسانهها گزارش دادند وزیر بهداشت او آماده استعفاست تا وارد رقابت حزبی برای جایگزینی نخستوزیر شود.
روزنامه تایمز چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت گزارش داد که احتمال استعفای وِسلی اِستریتینگ، وزیر بهداشت کابینه استارمر، قوت گرفته است. دور از انتظار نیست که او پنجشنبه کنار برود و با ورود به رقابتهای حزب کارگر برای تغییر رهبر حزب، رویدادها به سمتی برود که برنامه دولت استارمر که چارلز آن را با شکوه و تشریفات فراوان تشریح کرد، هرگز به مرحله اجرا نرسد.
تایمز نوشت که دفتر استریتینگ به درخواست برای اظهارنظر درباره این گزارش پاسخ نداد. سخنگوی استارمر هم گفت نخستوزیر به وزیر بهداشت خود اعتماد کامل دارد، اما از اظهارنظر درباره دیدار پیشین میان این دو نفر خودداری کرد.
تیم وزیر بهداشت گفت او نیز درباره آن دیدار، که در دفتر استارمر در داونینگاستریت برگزار شد، اظهارنظر نخواهد کرد تا توجهها را از سخنرانی پادشاه منحرف نکند.
استریتینگ بعدتر در شبکه ایکس به تمجید از دستاوردهای خود در کاهش زمان انتظار در نظام درمانی دولتی بریتانیا پرداخت. او نوشت: «کارهای زیادی انجام شده، کارهای زیادی هم مانده است»؛ اما به این گزارش اشارهای نکرد.
چالش در دولت بر سر چیست؟
مساله با شکست سنگین حزب کارگر در انتخابات شوراهای محلی انگلستان شروع شد. این حزب در انتخابات ۱۸ اردیبهشت بخش قابل توجهی از رایها را بهویژه در مناطقی از مرکز و شمال انگلستان و همچنین در بخشهایی از لندن که پایگاه سنتی این حزب به شمار میآید، از دست داد.
در مقابل، حزب راستگرای «اصلاح بریتانیا» به رهبری نایجل فاراژ، بیش از ۳۵۰ کرسی در شوراهای محلی انگلستان به دست آورد و حالا اگر همین مسیر را در انتخابات ملی ادامه دهد، به اپوزیسیون اصلی در اسکاتلند و ولز تبدیل میشود.
خبرگزاری رویترز پس از اعلام رسمی این شکست حزب کارگر، نتایج انتخابات محلی را نشاندهنده عمق نارضایتی از نخستوزیر بریتانیا خواند و نوشت که تنها دو سال پس از پیروزی قاطع او در انتخابات سراسری، تردیدها را درباره آینده سیاسیاش افزایش داد.
برخی نمایندگان حزب کارگر پس از نتایج انتخابات هشدار دادند که اگر این حزب در اسکاتلند عملکرد ضعیفی داشته باشد، قدرت را در ولز از دست بدهد و نتواند بخش زیادی از حدود ۲۵۰۰ کرسی تحت دفاع خود در انگلستان را حفظ کند، فشارها بر استارمر برای کنارهگیری یا دستکم تعیین جدول زمانی خروجش از قدرت افزایش خواهد یافت.
با این حال، همزمان گزارشهایی از تلاش برخی از اعضای حزب برای ایجاد تغییرات بنیادین در دفتر نخستوزیری و جایگزینی استارمر با فردی دیگر منتشر شد.
در این میان استارمر کوشیده است چالشها علیه اقتدار خود را کماهمیت جلوه دهد و سخنرانی پادشاه بریتانیا که از سوی دولت نوشته و از سوی پادشاه قرائت میشود، برنامههایی را برای تقویت رشد اقتصادی، امنیت انرژی و دفاع اعلام کرد.
سخنرانی پادشاه در بریتانیا در واقع ابزار رسمی دولت برای اعلام برنامههای سال آینده است، اما سخنرانی ۲۳ اردیبهشت چارلز، به جای نمایش دادنِ اقتدار و برنامهریزی دولت استارمر، زیر سایه بحران رهبری او و گزارشها درباره احتمال استعفای وزیر بهداشت و آغاز رقابت برای جانشینی نخستوزیر قرار گرفت.
این موضوع، در کنار اخبار مرتبط با تلاشهای استریتینگ احتمال ورود رقبای دیگر به رقابتهای درونحزبی علیه نخستوزیر کنونی را افزایش داده است. علاوه بر وزیر بهداشت، نام اندی برنهم، شهردار منچستر، و آنجلا رینر، معاون پیشین نخستوزیر، نیز مطرح شده است، هرچند هر دو آنها پیش از آنکه بتوانند نامزد شوند، باید موانعی را از پیش رو بردارند.
همزمان با ارائه برنامه دولت بریتانیا از سوی پادشاه بریتانیا در مجلس اعیان این کشور، کییر استارمر با جدیترین تهدید علیه رهبری خود روبهروست. رسانهها گزارش دادند وزیر بهداشت او آماده استعفاست تا وارد رقابت حزبی برای جایگزینی نخستوزیر شود.
روزنامه تایمز چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت گزارش داد که احتمال استعفای وِسلی اِستریتینگ، وزیر بهداشت کابینه استارمر، قوت گرفته است. دور از انتظار نیست که او پنجشنبه کنار برود و با ورود به رقابتهای حزب کارگر برای تغییر رهبر حزب، رویدادها به سمتی برود که برنامه دولت استارمر که چارلز آن را با شکوه و تشریفات فراوان تشریح کرد، هرگز به مرحله اجرا نرسد.
تایمز نوشت که دفتر استریتینگ به درخواست برای اظهارنظر درباره این گزارش پاسخ نداد. سخنگوی استارمر هم گفت نخستوزیر به وزیر بهداشت خود اعتماد کامل دارد، اما از اظهارنظر درباره دیدار پیشین میان این دو نفر خودداری کرد.
تیم وزیر بهداشت گفت او نیز درباره آن دیدار، که در دفتر استارمر در داونینگاستریت برگزار شد، اظهارنظر نخواهد کرد تا توجهها را از سخنرانی پادشاه منحرف نکند.
استریتینگ بعدتر در شبکه ایکس به تمجید از دستاوردهای خود در کاهش زمان انتظار در نظام درمانی دولتی بریتانیا پرداخت. او نوشت: «کارهای زیادی انجام شده، کارهای زیادی هم مانده است»؛ اما به این گزارش اشارهای نکرد.
چالش در دولت بر سر چیست؟
مساله با شکست سنگین حزب کارگر در انتخابات شوراهای محلی انگلستان شروع شد. این حزب در انتخابات ۱۸ اردیبهشت بخش قابل توجهی از رایها را بهویژه در مناطقی از مرکز و شمال انگلستان و همچنین در بخشهایی از لندن که پایگاه سنتی این حزب به شمار میآید، از دست داد.
در مقابل، حزب راستگرای «اصلاح بریتانیا» به رهبری نایجل فاراژ، بیش از ۳۵۰ کرسی در شوراهای محلی انگلستان به دست آورد و حالا اگر همین مسیر را در انتخابات ملی ادامه دهد، به اپوزیسیون اصلی در اسکاتلند و ولز تبدیل میشود.
خبرگزاری رویترز پس از اعلام رسمی این شکست حزب کارگر، نتایج انتخابات محلی را نشاندهنده عمق نارضایتی از نخستوزیر بریتانیا خواند و نوشت که تنها دو سال پس از پیروزی قاطع او در انتخابات سراسری، تردیدها را درباره آینده سیاسیاش افزایش داد.
برخی نمایندگان حزب کارگر پس از نتایج انتخابات هشدار دادند که اگر این حزب در اسکاتلند عملکرد ضعیفی داشته باشد، قدرت را در ولز از دست بدهد و نتواند بخش زیادی از حدود ۲۵۰۰ کرسی تحت دفاع خود در انگلستان را حفظ کند، فشارها بر استارمر برای کنارهگیری یا دستکم تعیین جدول زمانی خروجش از قدرت افزایش خواهد یافت.
با این حال، همزمان گزارشهایی از تلاش برخی از اعضای حزب برای ایجاد تغییرات بنیادین در دفتر نخستوزیری و جایگزینی استارمر با فردی دیگر منتشر شد.
در این میان استارمر کوشیده است چالشها علیه اقتدار خود را کماهمیت جلوه دهد و سخنرانی پادشاه بریتانیا که از سوی دولت نوشته و از سوی پادشاه قرائت میشود، برنامههایی را برای تقویت رشد اقتصادی، امنیت انرژی و دفاع اعلام کرد.
سخنرانی پادشاه در بریتانیا در واقع ابزار رسمی دولت برای اعلام برنامههای سال آینده است، اما سخنرانی ۲۳ اردیبهشت چارلز، به جای نمایش دادنِ اقتدار و برنامهریزی دولت استارمر، زیر سایه بحران رهبری او و گزارشها درباره احتمال استعفای وزیر بهداشت و آغاز رقابت برای جانشینی نخستوزیر قرار گرفت.
این موضوع، در کنار اخبار مرتبط با تلاشهای استریتینگ احتمال ورود رقبای دیگر به رقابتهای درونحزبی علیه نخستوزیر کنونی را افزایش داده است. علاوه بر وزیر بهداشت، نام اندی برنهم، شهردار منچستر، و آنجلا رینر، معاون پیشین نخستوزیر، نیز مطرح شده است، هرچند هر دو آنها پیش از آنکه بتوانند نامزد شوند، باید موانعی را از پیش رو بردارند.