روایت شما از بحران اقتصادی و زندگی در آتشبس- چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت:
ما در سیستان و بلوچستان محروم و گرسنه بودیم، این روزها محرومتر و گرسنهتر هم شدیم. گالن ۷۰ لیتری بنزین شده ۵ میلیون. برای رسیدن به بیمارستان باید ۴۰ تا ۶۰ لیتر بنزین مصرف کنیم، چون اکثر مردم اینجا روستانشین هستن و فاصله تا مرکز استان ۶۰۰ تا ۷۰۰ کیلومتره!
هر هفته محصولات مورد نیاز و خوراکی بالای ۲ برابر میشه و تو این دو ماه گذشته ۳ تا ۵ برابر شده، چهجوری تورم رو ۶۰ یا ۱۰۰ درصد اعلام میکنند؟
گرانی داره بیداد میکنه. من یه جوون ۲۴ سالهم اما هر شب از شدت غم فکر میکنم الانه که سکته کنم. هیچ کس به داد ما نمیرسه. پدرم بازنشسته است و همه ما بیکار شدیم. دو ماه دیگه باید خونه رو تمدید کنیم ولی هیچ وامی بهمون نمیدن. داریم نابود میشیم.
دو روز پیش از موتور ماشینم تو جاده روغن زد بالا. تو جاده زاهدان بودم، زنگ زدم کفی خودروبر، گفت تا شیراز ۱۰۰ میلیون میگیرم. بردم نمایندگی زاهدان، گفتن اول باید ۱۵۰ میلیون واریز کنی تا بعد رسیدگی کنم.
از تهران پیام میدم. گرانی بیداد میکنه، کاسبی مشاغل آزاد از بین رفته، پولی درنمیاد، داریم تمام پساندازمون رو خرج خورد و خوراک میکنیم با مراعات بسیار. طلبکارها فشار میارن، بدهکارها ندارن بدهیشون رو بدن.
ما دانشآموزها، مخصوصا پایه نهم و دوازدهم، در این شرایط اینترنتی و مشکلات کشور واقعا از نظر روحی خسته شدیم. وقتی میبینیم خانوادههامون برای بقا دستوپا میزنن، کلاسها هم مدام قطع میشن، تمرکز و آمادگی برای امتحان واقعا سخت میشه.
اکثر مردم دچار بی انگیزگی شدن، از جمله خود من. از بس امیدمون ناامید شده، از بس میدویم و نمیرسیم. هیچ وقت فکر نمیکردم تبدیل به کره شمالی بشیم و هیچ کشور دیگهای براش مهم نباشه که چه بلایی داره سر مردم ایران میاد.