شهروندان پس از زلزله تهران: فکر کردیم آمریکا و اسرائیل حمله کردند
سبا حیدرخانی
شماری از شهروندان در پیامهایی به ایراناینترنشنال گفتند در نخستین لحظات پس از زلزله نسبتا شدیدی که شامگاه سهشنبه ۲۲ اردیبهشت تهران و مناطق اطراف آن را لرزاند، تصور کردند حملات آمریکا و اسرائیل دوباره آغاز شده است. احساسی که با پایان احساس تعلیق اما همراه ترس و اضطراب بوده است.
این زمینلرزهها ابتدا با زلزلهای به بزرگی ۳.۴ در ساعت ۲۰:۴۱ آغاز شد اما اوج آن در ساعت ۲۳:۴۶ با لرزهای به بزرگی ۴.۶ در عمق ۱۰ کیلومتری رخ داد.
تا ساعت ۳:۳۰ بامداد چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت، چندین پسلرزه دیگر هم اتفاق افتاد.
کانون اصلی زلزله پردیس بود اما در مناطق مختلف شهر و استان تهران، استان البرز و حتی بخشهایی از استان مازندران احساس شد.
برخی مخاطبان در واکنش به این زلزله و پسلرزههایش گفتند تجربه هفتههای جنگ، صدای انفجارها، پدافند و پهپادها، نوعی حساسیت دائمی ایجاد کرده است؛ بهطوری که حتی تشخیص زلزله از حمله نظامی هم برای چند ثانیه دشوار بوده است.
یکی از ساکنان شرق تهران و تهرانپارس در پیامی نوشت: «زلزله سهشنبه شب جوری بود که خانهمان به شدت لرزید و تکان خورد؛ طوری که فکر کردیم کنار خانهمان موشک خورده است.»
مخاطب دیگری زلزله را «ترسناک» توصیف کرد و گفت او و خانوادهاش برای چند ثانیه فکر کردند دوباره حملات شروع شده است.
برخی شهروندان همچنین به شباهت تجربه زلزله با روزهای جنگ اشاره کردند.
یک شهروند نوشت: «حدود ساعت ۹ شب سهشنبه زلزله در تهران حس شد، اما زلزلهای که ساعت ۱۱:۴۵ شب آمد بسیار شدید حس شد. خانه کاملا لرزید و لوسترها صدا دادند. شبیه تجربهای بود که در آن ۴۰ روز جنگ داشتیم.»
شماری از مخاطبان تاکید کردند احساس آنها صرفا «ترس» نبوده، بلکه ترکیبی از اضطراب، انتظار و بیثباتی روانی بوده است؛ بهویژه در شرایطی که بخشی از جامعه همچنان در انتظار ازسرگیری حملات نظامی علیه جمهوری اسلامی است.
شهروندی نوشت: «وقتی زلزله و بعد از آن صدای طوفان آمد، فکر کردیم دوباره حمله شده است. حس همزمان ترس و خوشحالی داشتیم.»
مخاطبی دیگر با اشاره به احساس ناامیدی و تعلیق گستردهای که در آتشبس شکل گرفته، گفت: «وضعیت ما داخل ایران اینگونه است که زلزله میآید و مادرم میگوید: کاش بمباران باشد؛ ثمره ۴۷ سال حکومت اسلامی.»
قطع اینترنت و از دست رفتن دسترسی سریع به منابع خبری
قطع طولانیمدت و اختلال گسترده اینترنت در ایران، دسترسی بسیاری از کاربران به پیامرسانها، شبکههای اجتماعی و حتی منابع اطلاعرسانی فوری را مختل کرده است.
برخی مخاطبان گفتند در گذشته در چنین شرایطی مستقیما به سایتهای لرزهنگاری مراجعه یا اخبار را از طریق تلگرام و شبکههای اجتماعی دنبال میکردند، اما اکنون این امکان را از دست دادهاند و همین موضوع بر اضطراب عمومی افزوده است.
چند کاربر، رسانههای حکومتی را به پنهانکاری و تاخیر در اطلاعرسانی متهم کردند.
شهروندی در همین زمینه نوشت: «صداوسیما از ترس اینکه مردم به خیابانها بریزند و اعتراض دیگری شکل بگیرد، خبر زلزله را تا دقایقی طولانی پوشش نداد. جان آدمها آنقدر برایشان بیارزش است که تلاش میکنند از هر راهی که شده، اندکی بیشتر در قدرت بمانند.»
بیاعتمادی به نهادهای اطلاعرسانی حکومتی و فقدان دسترسی به کانالهای خبری امن و شناخته شده، باعث شد در ساعات پس از زلزله، شایعات و گمانهزنیهایی نیز شکل بگیرد.
در همین زمینه، یک مخاطب با اشاره به موقعیت کانون زلزله نوشت: «کانون زلزله تهران، نزدیک پارچین و نیروگاه اتمی بود؛ یعنی اصلا امکانش نیست که زلزلهای در کار نبوده و جمهوری اسلامی داشته آزمایش اتمی یا نظامی انجام میداده است؟»
شهروند دیگری نیز این پرسش را مطرح کرد که: «آیا زلزله نمیتواند ناشی از فعالیتهای زیرزمینی موشکی باشد؟»
او به قرارگیری تهران روی گسل و همچنین فعالیتهای زیرزمینی جمهوری اسلامی اشاره کرد.
نهادهای حکومتی به این گمانهزنیها واکنشی نشان ندادند اما برخی متخصصان درباره این ترس و نگرانی عمومی اظهار نظر کردند.
فریبرز ناطقیالهی، عضو هیات علمی پژوهشگاه زلزلهشناسی ایران، صبح چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت در سخنانی گفت زلزله تهران «در اثر انفجار مواد تسلیحاتی و نظامی نبوده» است.
تهران تا ساعتها پس از زلزله و پسلرزههایش فضایی ملتهب را تجربه کرد.
یکی از ساکنان پردیس گفت از حدود ساعت هشتونیم شب تا یک بامداد، مردم از ترس در خیابانها بودند، داخل خانه نرفتند و پمپبنزینها هم شلوغ بود.
متن کامل گزارش را اینجا بخوانید www.iranintl.com
سبا حیدرخانی
شماری از شهروندان در پیامهایی به ایراناینترنشنال گفتند در نخستین لحظات پس از زلزله نسبتا شدیدی که شامگاه سهشنبه ۲۲ اردیبهشت تهران و مناطق اطراف آن را لرزاند، تصور کردند حملات آمریکا و اسرائیل دوباره آغاز شده است. احساسی که با پایان احساس تعلیق اما همراه ترس و اضطراب بوده است.
این زمینلرزهها ابتدا با زلزلهای به بزرگی ۳.۴ در ساعت ۲۰:۴۱ آغاز شد اما اوج آن در ساعت ۲۳:۴۶ با لرزهای به بزرگی ۴.۶ در عمق ۱۰ کیلومتری رخ داد.
تا ساعت ۳:۳۰ بامداد چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت، چندین پسلرزه دیگر هم اتفاق افتاد.
کانون اصلی زلزله پردیس بود اما در مناطق مختلف شهر و استان تهران، استان البرز و حتی بخشهایی از استان مازندران احساس شد.
برخی مخاطبان در واکنش به این زلزله و پسلرزههایش گفتند تجربه هفتههای جنگ، صدای انفجارها، پدافند و پهپادها، نوعی حساسیت دائمی ایجاد کرده است؛ بهطوری که حتی تشخیص زلزله از حمله نظامی هم برای چند ثانیه دشوار بوده است.
یکی از ساکنان شرق تهران و تهرانپارس در پیامی نوشت: «زلزله سهشنبه شب جوری بود که خانهمان به شدت لرزید و تکان خورد؛ طوری که فکر کردیم کنار خانهمان موشک خورده است.»
مخاطب دیگری زلزله را «ترسناک» توصیف کرد و گفت او و خانوادهاش برای چند ثانیه فکر کردند دوباره حملات شروع شده است.
برخی شهروندان همچنین به شباهت تجربه زلزله با روزهای جنگ اشاره کردند.
یک شهروند نوشت: «حدود ساعت ۹ شب سهشنبه زلزله در تهران حس شد، اما زلزلهای که ساعت ۱۱:۴۵ شب آمد بسیار شدید حس شد. خانه کاملا لرزید و لوسترها صدا دادند. شبیه تجربهای بود که در آن ۴۰ روز جنگ داشتیم.»
شماری از مخاطبان تاکید کردند احساس آنها صرفا «ترس» نبوده، بلکه ترکیبی از اضطراب، انتظار و بیثباتی روانی بوده است؛ بهویژه در شرایطی که بخشی از جامعه همچنان در انتظار ازسرگیری حملات نظامی علیه جمهوری اسلامی است.
شهروندی نوشت: «وقتی زلزله و بعد از آن صدای طوفان آمد، فکر کردیم دوباره حمله شده است. حس همزمان ترس و خوشحالی داشتیم.»
مخاطبی دیگر با اشاره به احساس ناامیدی و تعلیق گستردهای که در آتشبس شکل گرفته، گفت: «وضعیت ما داخل ایران اینگونه است که زلزله میآید و مادرم میگوید: کاش بمباران باشد؛ ثمره ۴۷ سال حکومت اسلامی.»
قطع اینترنت و از دست رفتن دسترسی سریع به منابع خبری
قطع طولانیمدت و اختلال گسترده اینترنت در ایران، دسترسی بسیاری از کاربران به پیامرسانها، شبکههای اجتماعی و حتی منابع اطلاعرسانی فوری را مختل کرده است.
برخی مخاطبان گفتند در گذشته در چنین شرایطی مستقیما به سایتهای لرزهنگاری مراجعه یا اخبار را از طریق تلگرام و شبکههای اجتماعی دنبال میکردند، اما اکنون این امکان را از دست دادهاند و همین موضوع بر اضطراب عمومی افزوده است.
چند کاربر، رسانههای حکومتی را به پنهانکاری و تاخیر در اطلاعرسانی متهم کردند.
شهروندی در همین زمینه نوشت: «صداوسیما از ترس اینکه مردم به خیابانها بریزند و اعتراض دیگری شکل بگیرد، خبر زلزله را تا دقایقی طولانی پوشش نداد. جان آدمها آنقدر برایشان بیارزش است که تلاش میکنند از هر راهی که شده، اندکی بیشتر در قدرت بمانند.»
بیاعتمادی به نهادهای اطلاعرسانی حکومتی و فقدان دسترسی به کانالهای خبری امن و شناخته شده، باعث شد در ساعات پس از زلزله، شایعات و گمانهزنیهایی نیز شکل بگیرد.
در همین زمینه، یک مخاطب با اشاره به موقعیت کانون زلزله نوشت: «کانون زلزله تهران، نزدیک پارچین و نیروگاه اتمی بود؛ یعنی اصلا امکانش نیست که زلزلهای در کار نبوده و جمهوری اسلامی داشته آزمایش اتمی یا نظامی انجام میداده است؟»
شهروند دیگری نیز این پرسش را مطرح کرد که: «آیا زلزله نمیتواند ناشی از فعالیتهای زیرزمینی موشکی باشد؟»
او به قرارگیری تهران روی گسل و همچنین فعالیتهای زیرزمینی جمهوری اسلامی اشاره کرد.
نهادهای حکومتی به این گمانهزنیها واکنشی نشان ندادند اما برخی متخصصان درباره این ترس و نگرانی عمومی اظهار نظر کردند.
فریبرز ناطقیالهی، عضو هیات علمی پژوهشگاه زلزلهشناسی ایران، صبح چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت در سخنانی گفت زلزله تهران «در اثر انفجار مواد تسلیحاتی و نظامی نبوده» است.
تهران تا ساعتها پس از زلزله و پسلرزههایش فضایی ملتهب را تجربه کرد.
یکی از ساکنان پردیس گفت از حدود ساعت هشتونیم شب تا یک بامداد، مردم از ترس در خیابانها بودند، داخل خانه نرفتند و پمپبنزینها هم شلوغ بود.
متن کامل گزارش را اینجا بخوانید www.iranintl.com