شاید صاحب غیرت بی‌غرضی پیدا شود که علاج دردی کند. بدل اشتراک، ترک نفاق پیمودن، راه اتّحاد و وفاق و عزّت و وطن‌پرستی مطلوب است.

بازگشت به صفحه اصلی
Iran International ایران اینترنشنالIran International ایران اینترنشنال۱۴۰۵/۰۲/۲۲·۱۷:۲۰·۱۴۰۵/۰۲/۲۲
ترامپ و سفر چین؛ دیپلماسی در سایه بحران

تحلیل - نعیمه دوستدار

مذاکره نیست و ما اینه که پیام کتبی دریافت شد، این به معنی مذاکره نیست و ما تا الان که دارم با شما صحبت می‌کنم هنوز جوابی ندادیم داریم بررسی می‌کنیم، ممکنه مثلا جوابی رو بدیم اما تا الان، علیرغم ادعایی که شده ایران مثلا موافقت کرده درباره هسته‌ای اینجور، درباره هرمز اینجور چنین چیزی نیست. حتی یک خبری هم داشتیم که منابع آگاه تکذیب کردن خبر عکسیس رو بله یعنی پیامی از طریق واسطه پاکستانی آمریکایی‌ها دادن به ما و ما الان در حال بررسی هستیم اینه که پیام کتبی دریافت شد، این به معنی مذاکرات نیست.

قرار است دونالد ترامپ در نخستین سفر یک رییس‌جمهوری آمریکا به چین در نزدیک به یک دهه گذشته، چهارشنبه ۲۳ اردیبهشت وارد پکن شود. شی جین‌پینگ، رییس‌جمهوری چین، میزبان ترامپ خواهد بود. این سفر در سایه «جنگ ایران» و بحران تنگه هرمز، جنگ تعرفه‌‌ها و تنش بر سر تایوان، انجام می‌شود.

ترامپ سال‌هاست تمرکز ویژه‌ای بر چین دارد. او که دست‌کم از اوایل دهه ۲۰۱۰ استدلال می‌کرد پکن از طریق تجارت «در حال سوءاستفاده» از ایالات متحده است، در دوره نخست ریاست‌جمهوری خود جنگ تجاری گسترده‌ای را آغاز کرد، بر صدها میلیارد دلار از واردات چین تعرفه وضع کرد و نهادهای دولتی آمریکا را به سمت برخورد با پکن به‌عنوان یک «رقیب راهبردی» سوق داد.

این دوره با تشدید مکرر تعرفه‌ها و شکل‌گیری چارچوبی وسیع‌تر از «رقابت» در حوزه‌های نظامی، فناوری و اقتصادی همراه بود.

در دوره دوم ریاست‌جمهوری او، روابط دو کشور میان تقابل و همکاری تاکتیکی در نوسان بوده است. ترامپ دوباره فشار تعرفه‌ای را آغاز کرد و در مقطعی برخی تعرفه‌ها را تا ۱۴۰ درصد افزایش داد. اقدامی که با واکنش تلافی‌جویانه چین روبه‌رو شد.

هنگامی که این سیاست نتوانست امتیازهای عمده‌ای از پکن بگیرد، ترامپ لحن خود را تغییر داد و بر شراکت «جی۲» (Group of Two) تاکید کرد، شخصا به تمجید از شی پرداخت و در نشست اکتبر ۲۰۲۵ در بوسان با یک آتش‌بس یک‌ساله در جنگ تجاری موافقت کرد.

در این مرحله، او نگرانی‌های مربوط به حقوق بشر در سین‌کیانگ، هنگ‌کنگ و تبت را کم‌اهمیت جلوه داد و در عین حال، با وجود تایید فروش تسلیحات به تایوان، لحن خود را درباره این جزیره نیز تعدیل کرد تا از تحریک بیش از حد پکن جلوگیری کند.

سفر روسای‌جمهوری آمریکا به چین

سفر روسای‌جمهوری آمریکا به چین از دهه ۱۹۷۰ به یکی از ابزارهای مهم دیپلماتیک تبدیل شده است.

سفر ریچارد نیکسون در سال ۱۹۷۲ نمونه کلاسیک این روند به شمار می‌رود. رویدادی که به احیای روابط دو کشور پس از دهه‌ها خصومت دوران جنگ سرد کمک کرد و به صدور «بیانیه شانگهای» انجامید.

جرالد فورد در سال ۱۹۷۵ به چین رفت و تعهدات آمریکا در چارچوب آن توافق را تایید کرد.

پس از برقراری کامل روابط دیپلماتیک در سال ۱۹۷۹، روسای‌جمهوری بعدی آمریکا از سفر به چین برای مدیریت همکاری‌ها و بحران‌ها استفاده کردند.

رونالد ریگان در سال ۱۹۸۴ راهی چین شد و ضمن امضای بیانیه‌ای دیگر، بر توسعه روابطی «سازنده» تاکید کرد؛ هر‌چند همچنان از کمونیسم انتقاد می‌کرد.

جورج اچ دبلیو بوش در سال ۱۹۸۹ به چین سفر کرد و بر سیاست «چین واحد» تاکید داشت.

بیل کلینتون در سفر سال ۱۹۹۸ خود، در سخنرانی‌هایی در شهرهای مختلف چین از جمله پکن، بر تعامل، تجارت و حقوق بشر تمرکز کرد.

جورج بوش پسر و باراک اوباما چندین بار به چین سفر کردند. سفرهایی که اغلب با موضوعات اقتصادی، گفت‌وگوهای امنیتی و رویدادهای مهمی مانند المپیک ۲۰۰۸ پکن و نشست آپک ۲۰۱۴ پیوند داشت.

خود ترامپ نیز در سال ۲۰۱۷ به چین رفت. زمانی که روابط دو کشور هنوز نسبتا دوستانه بود و تمرکز اصلی بر مذاکرات تجاری و تشریفات گسترده میزبانی از سوی شی جین‌پینگ قرار داشت.
چرا ترامپ به چین سفر می‌کند؟

سفر کنونی ترامپ نخستین سفر یک رییس‌جمهوری آمریکا به چین در نزدیک به یک دهه گذشته است و اندکی پس از آتش‌بس تعرفه‌ای سال ۲۰۲۵ انجام می‌شود.

ادامه این تحلیل را اینجا بخوانید www.iranintl.com