روایت شما از بیکاری و گرانی زیرسایه آتشبس- یکشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۵
گرانی بیداد میکنه اما حکومت هیچ برنامهای نداره و فقط سکوت کرده. بدون جنگ هم تا دو ماه دیگه این اقتصاد سقوط میکنه، شک نکنید.
همهی کالاها از لبنیات و روغن گرفته تا برنج، پلاستیک و دستمال، تقریباً هر فاکتور جدیدی که بیاد، قیمتها افزایش پیدا کرده.
من از تهران صحبت میکنم، از زمان اعتراضات دیماه که دولت دلار رو برای کالاهای اساسی آزاد کرد، تورم و فشار اقتصادی تشدید شده و در همه مناطق کشور هم همین وضعیت هست.
حتی اگه همین فردا هم اینترنت رو وصل کنید، هیچوقت این ظلم و جنایتی که اعضای «شعام» (که حتی میترسن اسم کاملشون رو اعلام کنن) در حق معیشت و روان ما کردن رو فراموش نمیکنیم.
وضعیت اینترنت داغونه. بعد دو ماه با بدبختی تونستم وصل بشم. وضعیت شغلها خرابه و همه بیکار شدن. درست حقوق نمیدن و همهچیز خیلی زیاد گرونه. به امید آزادی ایران.
از اصفهان پیام میدم؛ هیچ کاری نمیشه کرد. این مدت هر کاری برای امرار معاش کردم، اما زورم به هیچی نمیرسه، حتی جمع کردن خودم. خدا لعنت کنه جمهوری اسلامی رو.
اوضاع اصلاً جالب نیست. وامهای طرح مهربانی بانک ملی اصلاً نمیذاره نفس بکشیم. باقی بانکها یهکم بهتر هستن، درواقع یعنی انتخاب بین بد و بدتر. با این رکود و وضعیت اقتصادی، قسط وامها کمرشکن شده واقعاً.
کارگاه تولیدی داشتیم و از پس اقساط برمیاومدیم، ماهانه ۳۰ میلیون قسط میدیم. متأسفانه بعد از جنگ و با قیمت افتضاح ورق فولادی، ورشکسته شدیم و اگر وام یک ماه رو پرداخت نکنید، سریع و بدون هشدار از حساب ضامن کم میکنه.
گرانی بیداد میکنه اما حکومت هیچ برنامهای نداره و فقط سکوت کرده. بدون جنگ هم تا دو ماه دیگه این اقتصاد سقوط میکنه، شک نکنید.
همهی کالاها از لبنیات و روغن گرفته تا برنج، پلاستیک و دستمال، تقریباً هر فاکتور جدیدی که بیاد، قیمتها افزایش پیدا کرده.
من از تهران صحبت میکنم، از زمان اعتراضات دیماه که دولت دلار رو برای کالاهای اساسی آزاد کرد، تورم و فشار اقتصادی تشدید شده و در همه مناطق کشور هم همین وضعیت هست.
حتی اگه همین فردا هم اینترنت رو وصل کنید، هیچوقت این ظلم و جنایتی که اعضای «شعام» (که حتی میترسن اسم کاملشون رو اعلام کنن) در حق معیشت و روان ما کردن رو فراموش نمیکنیم.
وضعیت اینترنت داغونه. بعد دو ماه با بدبختی تونستم وصل بشم. وضعیت شغلها خرابه و همه بیکار شدن. درست حقوق نمیدن و همهچیز خیلی زیاد گرونه. به امید آزادی ایران.
از اصفهان پیام میدم؛ هیچ کاری نمیشه کرد. این مدت هر کاری برای امرار معاش کردم، اما زورم به هیچی نمیرسه، حتی جمع کردن خودم. خدا لعنت کنه جمهوری اسلامی رو.
اوضاع اصلاً جالب نیست. وامهای طرح مهربانی بانک ملی اصلاً نمیذاره نفس بکشیم. باقی بانکها یهکم بهتر هستن، درواقع یعنی انتخاب بین بد و بدتر. با این رکود و وضعیت اقتصادی، قسط وامها کمرشکن شده واقعاً.
کارگاه تولیدی داشتیم و از پس اقساط برمیاومدیم، ماهانه ۳۰ میلیون قسط میدیم. متأسفانه بعد از جنگ و با قیمت افتضاح ورق فولادی، ورشکسته شدیم و اگر وام یک ماه رو پرداخت نکنید، سریع و بدون هشدار از حساب ضامن کم میکنه.