این کتاب با پذیرش این پیش فرض اساسی نگاشته شده است که مدیریت مؤثر بحران در روابط عمومی، بدون شناخت، درک و بهکارگیری هوشمندانه مؤلفههای فرهنگی، ناممکن است. سعی اصلی ما در این اثر، پیوند زدن دو کلیدواژه بنیادین «فرهنگ» و «ارتباطات» در دل نظریهها و عمل روابط عمومیِ بحرانمحور بوده است. ما بر این باوریم که این پیوند، نه یک انتخاب، بلکه یک ضرورت انکارناپذیر برای دستیابی به اثربخشی مطلوب و پیشبرد اهداف استراتژیک در طوفانهای ارتباطی است.