در اوایل قرن بیستم، یهودیان مهاجر به فلسطین برای حفاظت از شهرکهای خود (کیبوتسها) گروههای مسلحی تأسیس کردند. نخستین گروه، «هاشومر» (۱۹۰۹)، مخفی و گزینشی بود، اما با افزایش مهاجرت، سازمان بزرگتری به نام «هاگانا» شکل گرفت که ارتشی در سایه محسوب میشد.
در دل هاگانا، نیروی ویژه «پالماخ» متشکل از کشاورزان جنگجو پدید آمد. با این حال، برخی از اعضا روش دفاعی هاگانا را کافی نمیدانستند.
از دل اختلافات، گروه رادیکال «ایرگون» به رهبری مناخیم بگین (نخستوزیر آینده اسرائیل) متولد شد که از زور بدون ملاحظه علیه اعراب و حتی بریتانیا استفاده میکرد. در سال ۱۹۴۶، این گروه هتل کینگ دیوید را منفجر کرد. سپس گروه افراطیتر «لخی» پاگرفت که هیچ مرزی در خشونت نداشت و اقدام به ترور لرد موین، وزیر بریتانیایی در قاهره کرد.
سرانجام در ۱۴ مه ۱۹۴۸، دولت اسرائیل اعلام موجودیت کرد. دیوید بنگوریون، نخستوزیر اول، با چالش ادغام این گروههای خشن روبرو شد و پس از درگیریهای بسیار، موفق شد همه را در ارتش اسرائیل متحد کند.