۱. راهبرد «جنگ فرسایشی» به سبک ویتنام ایران استراتژی «پیروزی از طریق شکست نخوردن» را برگزیده و نقطه قوت آمریکا (قدرت نظامی) را به نقطه ضعف آن (هزینه و زمان) تبدیل کرده است.
۲. پارادوکس هزینهها ایران، آمریکا را مجبور به استفاده از سامانههای گران در برابر پهپادهای ارزان خود کرده است. هر موشک رهگیر میلیونها دلار بودجه واشنگتن را دود میکند.
۳. انسجام داخلی در مقابل «دشمن متجاوز» فشار نظامی، فضای ایران را از نقد به ناسیونالیسم تغییر داده است. تهدیدات خارجی، حتی منتقدان را در کنار نظام قرار داده است.
۴. اهرم فشار بر بازارهای جهانی اعمال مدیریت بر تنگه هرمز و بابالمندب، بر بازارهای مالی جهان و افکار عمومی آمریکا اثرگذار است.
۵. بنبست روانی ترامپ ساختار روانی ترامپ و اصرار بر پیششرطهای اسرائیل، مانع مذاکره عقلانی شده است.
۶. جمعبندی ایران با الگوبرداری از ویتنام و افغانستان، در حال تحمیل یک «بنبست استراتژیک» به ترامپ است؛ جایی که بمباران به نتیجه نمیرسد و هزینه ماندن روزبهروز افزایش مییابد.