اینترنت پرو شبیه یک شوخی است؛ تبدیل یک حق عمومی به کالایی طبقاتی/ جامعه احساس محرومیت نسبی دارد
سمیه توحیدلو، جامعهشناس در #خبرآنلاین:
طرحهایی مانند اینترنت «پرو» یا «ویژه» مطرح شدهاند که در عمل، بهدلیل هزینههای بالا و محدودیتهای کاربردی، پاسخگوی نیازهای عمومی جامعه نیستند؛ تا جایی که میتوان گفت اینترنت «پرو» و امثال آن بیشتر شبیه یک شوخی است.
چنین راهکارهایی نهتنها مسئله دسترسی را حل نمیکنند، بلکه خود به نمادی از نابرابری تبدیل میشوند. در واقع، وقتی دسترسی آزاد و عمومی محدود شود و در عوض، گزینههای گرانقیمت و محدود ارائه گردد، بخش بزرگی از جامعه عملاً از این فضا حذف میشود.
این وضعیت به شکلگیری و تعمیق «شکاف دیجیتال» نیز منجر شده است؛ شکافی که بهویژه برای نسل جوان، دانشجویان و گروههای فعال در حوزه آموزش و فناوری، پیامدهای گستردهای دارد.
در دنیای امروز، اینترنت نهتنها یک ابزار ارتباطی، بلکه بخشی از سبک زندگی، آموزش، اشتغال و حتی هویت اجتماعی افراد محسوب میشود. محدود کردن این فضا، بهمعنای محدود کردن فرصتهای رشد و مشارکت برای بخش قابلتوجهی از جامعه است.
نکته مهم تمایز میانِ «مدیریت فرهنگی» و «محدودسازی» است. آنچه در مواجهه با فضای مجازی اهمیت دارد، ارتقای سواد دیجیتال و توانمندسازی کاربران برای استفاده صحیح از این فضاست، نه حذف یا مسدودسازی آن.
گفتوگوی مظاهر گودرزی را در لینک زیر بخوانید:
سمیه توحیدلو، جامعهشناس در #خبرآنلاین:
طرحهایی مانند اینترنت «پرو» یا «ویژه» مطرح شدهاند که در عمل، بهدلیل هزینههای بالا و محدودیتهای کاربردی، پاسخگوی نیازهای عمومی جامعه نیستند؛ تا جایی که میتوان گفت اینترنت «پرو» و امثال آن بیشتر شبیه یک شوخی است.
چنین راهکارهایی نهتنها مسئله دسترسی را حل نمیکنند، بلکه خود به نمادی از نابرابری تبدیل میشوند. در واقع، وقتی دسترسی آزاد و عمومی محدود شود و در عوض، گزینههای گرانقیمت و محدود ارائه گردد، بخش بزرگی از جامعه عملاً از این فضا حذف میشود.
این وضعیت به شکلگیری و تعمیق «شکاف دیجیتال» نیز منجر شده است؛ شکافی که بهویژه برای نسل جوان، دانشجویان و گروههای فعال در حوزه آموزش و فناوری، پیامدهای گستردهای دارد.
در دنیای امروز، اینترنت نهتنها یک ابزار ارتباطی، بلکه بخشی از سبک زندگی، آموزش، اشتغال و حتی هویت اجتماعی افراد محسوب میشود. محدود کردن این فضا، بهمعنای محدود کردن فرصتهای رشد و مشارکت برای بخش قابلتوجهی از جامعه است.
نکته مهم تمایز میانِ «مدیریت فرهنگی» و «محدودسازی» است. آنچه در مواجهه با فضای مجازی اهمیت دارد، ارتقای سواد دیجیتال و توانمندسازی کاربران برای استفاده صحیح از این فضاست، نه حذف یا مسدودسازی آن.
گفتوگوی مظاهر گودرزی را در لینک زیر بخوانید:
