سپیدهدم سیاسی؛ پیامدهای راهبردی انتخاب «الزیدی» به نخستوزیری عراق
انتصاب «علی الزیدی» به نخستوزیری عراق، لحظهای سیاسی و سرنوشتساز است که از مرزهای تغییر سنتی دولت فراتر رفته و در چارچوبی گستردهتر، به ترسیم مجدد توازنهای منطقهای بر اساس حاکمیت ملی و همکاری منسجم منطقهای کمک می کند.
«سبطین الجبوری» کارشناس ارشد امور عراق در یادداشتی استدلال میکند که این گام نشانهای از ورود عراق به مرحلهای جدید تلقی میشود که به دنبال رهایی از فشارها و دیکتههای خارجی است که سالها ثبات دولت و رویکرد طبیعی آن به محیط منطقهایاش را مختل کرده بود.
بطین الجبوری»: روی کار آمدن الزیدی نتیجه توافق سیاسی بین نیروهایی است که به دنبال حاکمیتی هستند که توانایی مقابله با فشارهای خارجی را داشته باشد و در عین حال دستاوردهای مبتنی بر فداکاریهای مردمی و ملی در سالهای گذشته را حفظ کند.
انتخاب الزیدی یک سازش گذرا نبود، بلکه بر اساس این باور بود که باید شخصیتی روی کار بیاید که اهمیت عمق استراتژیک عراق را درک کند و با امنیت منطقه به عنوان یک سیستم به هم پیوسته تعامل کند.
رویکرد سیاسی که انتظار میرود دولت الزیدی اتخاذ کند، بر مبنای اولویت تقویت روابط با کشورهای همسایه استوار است. این تصور ژئوپلیتیک، ثبات عراق را مستقیماً با ثبات محیط منطقهای آن مرتبط میداند.