روایت شما از زندگی در آتشبس- دوشنبه ۱۴ اردیبهشت
بعد از ۲ ماه به اینترنت وصل شدم. امروز یه گیگ خریدم شد ۸۰۰ هزار تومان. برای ۱ گیگ فیلترشکن باید یک روز کار کنی. الان میگن بیاید سر کار، مجبوریم بریم برای روزی یک میلیون، روزی ۱۲ ساعت کار کنیم؛ برای فقط یک میلیون تومن.
در حالی که قیمت دلار به ۱۹۰ هزار تومان رسیده و تعدیلهای بسیاری رخ داده، بانکها به پرسنل خود انواع و اقسام وامها رو دادن و همچنان در حال پرداخت هستن.
از شاهرود پیام میدم. تامین اجتماعی نه متناسبسازی حقوق رو انجام داده، نه بیمه تکمیلی حافظ رو از آبان پارسال پرداخت کرده. این تعلل و بیعدالتی، توهین به جامعه بازنشستگانه. این تبعیض و بیتوجهی به معیشت ما غیرقابل قبوله.
واقعا زندگی سخت شده. دارو رشد قیمت فجیعی داشته، قیمت عصبکشی یک دندان به ۱۲ میلیون تومان رسیده.
من از تهران پیام میدم. ما حتی دیگه نمیتونیم بریم کتابهای درسی بگیریم از بس قیمتها فضاییه.
بهتازگی چندین نفر از خوانندههای حکومتی دارن برنامه برای کنسرتهاشون میذارن. جدا خجالتآوره. تو این وضعیت که ۴ ماه از کشتن ۴۰ هزار هممیهنهامون گذشته، مردم پول ندارن مواد غذایی بخرن، بعد بیان بلیت کنسرت بخرن؟ متأسفم.
از لامرد پیام میدم. اعلام کردن امتحانات مدارس با وجود خطرناک بودن و جنگی بودن اوضاع برگزار میشه، ولی از تمام خانوادهها تعهد گرفتن مسئولیت هر اتفاقی با خانوادههاست.
قیمت دلار بهطور فضایی رو به افزایشه، طوری که توی دو روز حدود ۱۵ تا ۱۶ هزار تومان به قیمتش اضافه شده. قیمت همهچی دو یا سه برابر شده، مردم واقعا تا دو سه ماه دیگه قدرت خرید اقلام مهم برای بقا در ایران رو از دست میدن.
من یک هیات علمی دانشگاه هستم. لپتاپم خراب شده و قابل تعمیر نیست و با این قیمتها توان خرید لپتاپ ندارم و برای برگزاری کلاسهام لپتاپ اجاره کردم. واقعا با این شرایط نمیدونم چطور میشه زندگی کرد.
من دانشجو هستم در تهران و قبل جنگ در کنار درس بهصورت پارهوقت برنامهنویسی میکردم. از اواسط اسفند مجبور شدم برگردم شهرستان و از کارم تعدیل شدم، اونم نه بهخاطر جنگ؛ بهخاطر قطعی اینترنت.
بعد از ۲ ماه به اینترنت وصل شدم. امروز یه گیگ خریدم شد ۸۰۰ هزار تومان. برای ۱ گیگ فیلترشکن باید یک روز کار کنی. الان میگن بیاید سر کار، مجبوریم بریم برای روزی یک میلیون، روزی ۱۲ ساعت کار کنیم؛ برای فقط یک میلیون تومن.
در حالی که قیمت دلار به ۱۹۰ هزار تومان رسیده و تعدیلهای بسیاری رخ داده، بانکها به پرسنل خود انواع و اقسام وامها رو دادن و همچنان در حال پرداخت هستن.
از شاهرود پیام میدم. تامین اجتماعی نه متناسبسازی حقوق رو انجام داده، نه بیمه تکمیلی حافظ رو از آبان پارسال پرداخت کرده. این تعلل و بیعدالتی، توهین به جامعه بازنشستگانه. این تبعیض و بیتوجهی به معیشت ما غیرقابل قبوله.
واقعا زندگی سخت شده. دارو رشد قیمت فجیعی داشته، قیمت عصبکشی یک دندان به ۱۲ میلیون تومان رسیده.
من از تهران پیام میدم. ما حتی دیگه نمیتونیم بریم کتابهای درسی بگیریم از بس قیمتها فضاییه.
بهتازگی چندین نفر از خوانندههای حکومتی دارن برنامه برای کنسرتهاشون میذارن. جدا خجالتآوره. تو این وضعیت که ۴ ماه از کشتن ۴۰ هزار هممیهنهامون گذشته، مردم پول ندارن مواد غذایی بخرن، بعد بیان بلیت کنسرت بخرن؟ متأسفم.
از لامرد پیام میدم. اعلام کردن امتحانات مدارس با وجود خطرناک بودن و جنگی بودن اوضاع برگزار میشه، ولی از تمام خانوادهها تعهد گرفتن مسئولیت هر اتفاقی با خانوادههاست.
قیمت دلار بهطور فضایی رو به افزایشه، طوری که توی دو روز حدود ۱۵ تا ۱۶ هزار تومان به قیمتش اضافه شده. قیمت همهچی دو یا سه برابر شده، مردم واقعا تا دو سه ماه دیگه قدرت خرید اقلام مهم برای بقا در ایران رو از دست میدن.
من یک هیات علمی دانشگاه هستم. لپتاپم خراب شده و قابل تعمیر نیست و با این قیمتها توان خرید لپتاپ ندارم و برای برگزاری کلاسهام لپتاپ اجاره کردم. واقعا با این شرایط نمیدونم چطور میشه زندگی کرد.
من دانشجو هستم در تهران و قبل جنگ در کنار درس بهصورت پارهوقت برنامهنویسی میکردم. از اواسط اسفند مجبور شدم برگردم شهرستان و از کارم تعدیل شدم، اونم نه بهخاطر جنگ؛ بهخاطر قطعی اینترنت.