روایت شما از زندگی در آتشبس- یکشنبه ۱۳ اردیبهشت
رژیم اسلامی الان که دیگه پولش ته کشیده و پول نداره که به مزدوراش بده، الان به دانشآموزان از طرف دبیران حکومتی فشار میاره یا توی این «پارتی اسلامی» شرکت کنند و با پرچم گروههای تروریستی عکس بگیرن، یا خبری از نمره درسی نیست.
من عکاسم، ۲ ماهه که کار نکردم، هرکسی که دوربین دستش باشه رو میگیرن به جرم جاسوسی!
از داخل ایران پیام میدم. فقط خواستم از ایرانیهای خارج تشکر کنم، با بودن شما ما امیدمون رو از دست نمیدیم.
اوضاع در ایران آنقدر وخیمه که از حد تحمل گذشته، از همه جهت. الان برای خرید کانفیگ ویپیان برای هر گیگ باید مبلغی حدود ۷۰۰ هزار الی یک میلیون تومان پرداخت بشه. چطور انرژی هستهای حق مسلم ماست، اما اینترنت بینالملل نه!؟
من دانشجوام. وضعیت خیلی افتضاحه، اینترنت رو طبقهبندی کردن، عوامل خودشون راحت دسترسی دارن، اما مردم نه. شرایط خیلی بد شده. حقوقها اصلا افزایش چشمگیر نداشته ولی قیمت کالاها هر روز صعودی.
از کرج پیام میدم. مملکت نیمهتعطیله. دانشآموز دوازدهمی دارم که نه کلاسهای آنلاین مدرسهاش کامل برگزار میشه، نه وضعیت کنکورش مشخصه و نه امتحانات نهاییش. برای گواهینامه که اقدام کردیم سایت بالا نمیومد، چه برای احراز هویتش، چه برای کارت ملی و سیمکارت خریدن.
من یک معلم زبان هستم و به چینیها انگلیسی یاد میدادم. الان بهخاطر قطعی اینترنت تقریبا ۳ ماهه بیکارم و بعد از احتمال وصل شدن هم نمیدونم دوباره بهم کلاسی بدن یا نه. سالها تلاشم همینطوری از دست رفت.
من یک جوان ۳۲ ساله هستم، اون چیزی که من رو بیکار کرده جنگ نیست، قطع بودن اینترنته. ما پول مفت نمیخوایم، میخوایم کار کنیم. سالها تلاش کردیم و تخصص کسب کردیم. ما بدیهیترین حقوقمون رو میخوایم.
اجارهها تو شهرهای خیلی کوچیک و روستاها هم زیاد شده. یه خونه کوچیک در پاکدشت ورامین ۱۰۰ میلیون رهن و هفت و نیم میلیون اجاره میخواد. مردم در این منطقه توانایی تامین هزینههای مسکن رو ندارن.
هزینههای درمان و بیمارستان در ایام جنگ در بیمارستانها و درمانگاهها خیلی زیاد شده. جمهوری اسلامی در کنترل قیمتها و هزینههای درمان عاجزه!
رژیم اسلامی الان که دیگه پولش ته کشیده و پول نداره که به مزدوراش بده، الان به دانشآموزان از طرف دبیران حکومتی فشار میاره یا توی این «پارتی اسلامی» شرکت کنند و با پرچم گروههای تروریستی عکس بگیرن، یا خبری از نمره درسی نیست.
من عکاسم، ۲ ماهه که کار نکردم، هرکسی که دوربین دستش باشه رو میگیرن به جرم جاسوسی!
از داخل ایران پیام میدم. فقط خواستم از ایرانیهای خارج تشکر کنم، با بودن شما ما امیدمون رو از دست نمیدیم.
اوضاع در ایران آنقدر وخیمه که از حد تحمل گذشته، از همه جهت. الان برای خرید کانفیگ ویپیان برای هر گیگ باید مبلغی حدود ۷۰۰ هزار الی یک میلیون تومان پرداخت بشه. چطور انرژی هستهای حق مسلم ماست، اما اینترنت بینالملل نه!؟
من دانشجوام. وضعیت خیلی افتضاحه، اینترنت رو طبقهبندی کردن، عوامل خودشون راحت دسترسی دارن، اما مردم نه. شرایط خیلی بد شده. حقوقها اصلا افزایش چشمگیر نداشته ولی قیمت کالاها هر روز صعودی.
از کرج پیام میدم. مملکت نیمهتعطیله. دانشآموز دوازدهمی دارم که نه کلاسهای آنلاین مدرسهاش کامل برگزار میشه، نه وضعیت کنکورش مشخصه و نه امتحانات نهاییش. برای گواهینامه که اقدام کردیم سایت بالا نمیومد، چه برای احراز هویتش، چه برای کارت ملی و سیمکارت خریدن.
من یک معلم زبان هستم و به چینیها انگلیسی یاد میدادم. الان بهخاطر قطعی اینترنت تقریبا ۳ ماهه بیکارم و بعد از احتمال وصل شدن هم نمیدونم دوباره بهم کلاسی بدن یا نه. سالها تلاشم همینطوری از دست رفت.
من یک جوان ۳۲ ساله هستم، اون چیزی که من رو بیکار کرده جنگ نیست، قطع بودن اینترنته. ما پول مفت نمیخوایم، میخوایم کار کنیم. سالها تلاش کردیم و تخصص کسب کردیم. ما بدیهیترین حقوقمون رو میخوایم.
اجارهها تو شهرهای خیلی کوچیک و روستاها هم زیاد شده. یه خونه کوچیک در پاکدشت ورامین ۱۰۰ میلیون رهن و هفت و نیم میلیون اجاره میخواد. مردم در این منطقه توانایی تامین هزینههای مسکن رو ندارن.
هزینههای درمان و بیمارستان در ایام جنگ در بیمارستانها و درمانگاهها خیلی زیاد شده. جمهوری اسلامی در کنترل قیمتها و هزینههای درمان عاجزه!