یک رخداد یا یک پروژه؟/ ضرورت واکاوی ابعاد پنهان ماجرای اخیر کیش
حسامالدین حیدری نوشت:
انتشار گسترده تصاویری از یک فساد سازمانیافته در جزیره کیش بار دیگر پرسشهای جدی درباره سطح نظارت و کارآمدی سازوکارهای مسئول را به میان آورد، جزیرهای که اکنون در معرض آسیبهایی قرار گرفته که نهتنها چهره اجتماعی آن را مخدوش میکند، بلکه میتواند پیامدهای عمیقتری در ساحت فرهنگی و امنیت روانی جامعه بر جای بگذارد. آنچه در این تصاویر دیده میشود صرفاً یک تخطی محدود از هنجارهای متعارف نیست بلکه جلوهای آشکار از رفتارهایی است که با چارچوبهای اخلاقی و عرفی جامعه در تعارض قرار دارد و ضرورت واکنش دقیق و بهموقع نهادهای مسئول را دوچندان میکند.
آنچه بیش از خود واقعه اهمیت مییابد نحوه شکلگیری و انتشار هدفمند این محتواست، چراکه برخی جریانها میکوشند از چنین رخدادهایی برای ایجاد شکاف و تعمیق دوقطبیهای کاذب بهرهبرداری کنند. مسئله تنها به رفتار چند فرد محدود نمیشود، بلکه باید احتمال وجود اهداف هدایتشده را نیز مورد توجه قرار داد.
تکرار چنین وقایعی این گزاره را تقویت میکند که برخوردهای پیشین بهاندازه کافی بازدارنده نبودهاند؛ در عین حال تفکیک میان شرکتکنندگان و طراحان چنین رویدادهایی ضروری است و نوع مواجهه باید متناسب و مبتنی بر موازین حقوقی باشد.
در نهایت ضروری است با رویکردی مسئولانه هم به ریشههای بروز چنین ناهنجاریهایی پرداخته شود و هم با عوامل سازماندهنده برخوردی قاطع، شفاف و بازدارنده صورت گیرد تا از تکرار چنین وقایعی جلوگیری شود.
حسامالدین حیدری نوشت:
انتشار گسترده تصاویری از یک فساد سازمانیافته در جزیره کیش بار دیگر پرسشهای جدی درباره سطح نظارت و کارآمدی سازوکارهای مسئول را به میان آورد، جزیرهای که اکنون در معرض آسیبهایی قرار گرفته که نهتنها چهره اجتماعی آن را مخدوش میکند، بلکه میتواند پیامدهای عمیقتری در ساحت فرهنگی و امنیت روانی جامعه بر جای بگذارد. آنچه در این تصاویر دیده میشود صرفاً یک تخطی محدود از هنجارهای متعارف نیست بلکه جلوهای آشکار از رفتارهایی است که با چارچوبهای اخلاقی و عرفی جامعه در تعارض قرار دارد و ضرورت واکنش دقیق و بهموقع نهادهای مسئول را دوچندان میکند.
آنچه بیش از خود واقعه اهمیت مییابد نحوه شکلگیری و انتشار هدفمند این محتواست، چراکه برخی جریانها میکوشند از چنین رخدادهایی برای ایجاد شکاف و تعمیق دوقطبیهای کاذب بهرهبرداری کنند. مسئله تنها به رفتار چند فرد محدود نمیشود، بلکه باید احتمال وجود اهداف هدایتشده را نیز مورد توجه قرار داد.
تکرار چنین وقایعی این گزاره را تقویت میکند که برخوردهای پیشین بهاندازه کافی بازدارنده نبودهاند؛ در عین حال تفکیک میان شرکتکنندگان و طراحان چنین رویدادهایی ضروری است و نوع مواجهه باید متناسب و مبتنی بر موازین حقوقی باشد.
در نهایت ضروری است با رویکردی مسئولانه هم به ریشههای بروز چنین ناهنجاریهایی پرداخته شود و هم با عوامل سازماندهنده برخوردی قاطع، شفاف و بازدارنده صورت گیرد تا از تکرار چنین وقایعی جلوگیری شود.
