روایت شما از زندگی در آتشبس- یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵
بیایید یه قرار با هم بگذاریم اگه بعد مرگمون معاد بود فقط از خدا بپرسیم «به کدامین گناه» زندگی ما رو در رژیم آخوندی ایران مقدر کردی؟! ما درس عبرت کدوم قوم بودیم؟! بگذارید بهخاطر زندگی و جوونیمون که نکردیم یهبار ما از خدا طلبکار باشیم!
دنیا اگه میخواست برای آزادی دیجیتال اعتراضی بکنه زمانی که کره شمالی فقط یک کاربر توی استیم (سیستم توزیع بازیهای کامپیوتری) داشت اعتراض میکرد. تنها گیمر کره شمالی کیم جونگ اونه!
اهل یاسوج هستم. امید دارم که مردم در راحتی و آسایش زندگی کنند. اینجا اوضاع خیلی سخت شده، ما آسایش نداریم و حامیان رژیم هر شب با بلندگو تا صبح با ماشین میروند و آهنگهای جنگی پخش میکنند. انشاءالله هرچه زودتر مردم به چیزی که برایشان خوب است برسند.
من سر درنمیآورم که آمریکا یک خلبانش رو در قلب ایران نجات داد، اکنون نمیتواند کشتیها را اسکورت کند از تنگه رد شوند؟ هرچی که هست سیاسیه، معلوم نیست چه خوابی برای اروپا و آسیا دیدن.
پس وعده آمریکا برای برقراری دسترسی مردم ایران به اینترنت چی شد؟!
از شاهرود: یکی از اعضای خانوادهام داشت توی برنامه دیوار میچرخید، خیلی اتفاقی چشمش خورد به آگهی چندتا ارزشی که پرچمهاشونو گذاشته بودن برای فروش. دلم میخواد ترامپ دو روز بیاد ایران، به خدا نیم ساعت اول میفهمه با کیا داره مذاکره میکنه.
سپاس از ایرانیان خارج از ایران که صدای ما ایرانیان درون مرز هستید. باعث افتخار هستید و به امید روزی که جشن آزادی را با هم در ایران عزیز بگیریم.
آقای ترامپ هر روز دارن جوانهای ایران رو اعدام میکنند، سوالم از شما اینه هنوزم کمک در راه است؟
تا زمین از خون جاویدنامان میجوشد، بهار رنگی جز سرخ ندارد.
کنکوریها واقعاً فشار روانی زیادی رو دارن تحمل میکنن. از یه طرف حسرت آینده رو میخورن، از یه طرف دیگه گرونیها آنقدر زیاده که خیلیها نمیتونن کتابی برای کنکورشون بگیرن. از همه بدتر اینه که بلاتکلیف موندن و تاریخ کنکور و امتحان نهاییها رو نمیدونن.
این رژیم بهزودی سقوط میکنه، به هیچوجه ناامید نشوید، جمهوری اسلامی باید برود، این حکم تاریخه.
جیره غذایی در دیماه ۱۴۰۴ که زندانیهای سیاسی زیاد بودن، متأسفانه خیلی خیلی کم شده بود؛ یک تن ماهی برای ۷ نفر یا یک تخممرغ آبپز برای دو نفر.
کاش میشد الان بخوابیم دو سال دیگه از خواب بیدار بشیم و ببینیم چی شده. به خدا خسته شدیم، بس دویدیم و به هیچجا نرسیدیم.