روایت شما از زندگی در آتشبس- شنبه ۱۲ اردیبهشت
من پرسنل بیمارستان عرفان سعادتآباد تهران هستم. در اسفند و فروردین تقریبا یکسوم حقوق همیشگی واریز شده و فیش حقوقی هم بهمون ندادن که مدرکی برای شکایت نداشته باشیم. پرسنل معترض هم اخراج شدن.
تو این وضعیت دانشگاه آزاد داره از ما پول بیخود میگیره و خدماتی ارائه نمیشه. سامانه مدام باگ داره، حتی استادها هم هیچ درکی ندارن و مدام تحقیق و پاورپوینت میخوان، در صورتی که برای خیلیها پاورپوینت به صورت آفلاین کار نمیکنه.
امروز مشتریم برام چک روز نوشت. از مغازه تا بانک حدود ۱۵ دقیقه طول کشید و تو همین ۱۵ دقیقه دلار حدود ۵ هزار تومن گرونتر شد.
من سرباز نیروی دریایی ارتش هستم. برای ما فقط حقوق ۴ میلیون واریز کردن. از ما به عنوان کارگر برای آواربرداری استفاده میکنن و حتی توان پرداخت حقوق به کادر نظامی هم ندارن. دوستان، جمهوری اسلامی باطل شده. تمام.
اینترنت قطعه، مدرسهها، دانشگاهها، کارها و. تعطیله. اصلا کشور رو هواست، ولی یه مشت احمق داریم که هنوز هم دارن اسم باعث و بانی این وضعیت رو تو خیابونها فریاد میزنن.
ما دو بیمار معلول داریم و باید براشون پوشک بزرگسال بخریم. هر بسته ۸۴۰ هزار تومنه و ما مجبوریم ماهیانه ۷ تا ۸ بسته بخریم. من کارگرم، چجوری ماهیانه حدود ۷ میلیون فقط پول پوشک بدم، جدا از هزینههای دارویی و مواد غذایی؟
من کلاس دوازدهم هستم. مهمترین دغدغهام وضعیت تحصیل و گرونیه که آرامشم رو گرفته. اصلا وضعیت خوبی نداریم. ذهنمون آروم نیست که بتونیم خوب درس بخونیم. این جیرهخواران حکومتی هم مدام تو خیابون سروصدا میکنن و به فکر خودشون هستن.
من یک دانشآموز المپیادی هستم که خیلی از منابعم رو از اینترنت میگرفتم و الان نمیتونم درس بخونم. شهریه این کلاسها هم سرسامآوره. این شرایط خیلی روی روان ما تاثیر گذاشته، اما میخوام بگم پیروزی از چیزی که فکر میکنیم نزدیکتره، فقط باید کمی صبر و شکیبایی داشته باشیم.
من فارغالتحصیل دانشگاه بهشتی هستم. دوستان و همدانشگاهیهای سابقم بیکارن و اکثرشون مشکلات معیشتی دارن. تعدادی که مهاجرت کردن حال بهتری دارن. ما باید چیکار کنیم واقعا؟ پول و سرمایه راه انداختن بیزینس خودمون رو نداریم. از طرف دیگه حتی اینترنت نداریم که خودآموزی کنیم یا رزومه خوبی بسازیم.
وضعیت روز به روز داره بدتر میشه، از معیشت بگیرید تا درمان و اقتصاد. پدر من پرستاره و نه تنها اضافهکاری نداره، بلکه حقوقشون هم نصف شده. من هم درسم رو رها کردم که برم دنبال کار تا باری از دوش خانواده بردارم.
من پرسنل بیمارستان عرفان سعادتآباد تهران هستم. در اسفند و فروردین تقریبا یکسوم حقوق همیشگی واریز شده و فیش حقوقی هم بهمون ندادن که مدرکی برای شکایت نداشته باشیم. پرسنل معترض هم اخراج شدن.
تو این وضعیت دانشگاه آزاد داره از ما پول بیخود میگیره و خدماتی ارائه نمیشه. سامانه مدام باگ داره، حتی استادها هم هیچ درکی ندارن و مدام تحقیق و پاورپوینت میخوان، در صورتی که برای خیلیها پاورپوینت به صورت آفلاین کار نمیکنه.
امروز مشتریم برام چک روز نوشت. از مغازه تا بانک حدود ۱۵ دقیقه طول کشید و تو همین ۱۵ دقیقه دلار حدود ۵ هزار تومن گرونتر شد.
من سرباز نیروی دریایی ارتش هستم. برای ما فقط حقوق ۴ میلیون واریز کردن. از ما به عنوان کارگر برای آواربرداری استفاده میکنن و حتی توان پرداخت حقوق به کادر نظامی هم ندارن. دوستان، جمهوری اسلامی باطل شده. تمام.
اینترنت قطعه، مدرسهها، دانشگاهها، کارها و. تعطیله. اصلا کشور رو هواست، ولی یه مشت احمق داریم که هنوز هم دارن اسم باعث و بانی این وضعیت رو تو خیابونها فریاد میزنن.
ما دو بیمار معلول داریم و باید براشون پوشک بزرگسال بخریم. هر بسته ۸۴۰ هزار تومنه و ما مجبوریم ماهیانه ۷ تا ۸ بسته بخریم. من کارگرم، چجوری ماهیانه حدود ۷ میلیون فقط پول پوشک بدم، جدا از هزینههای دارویی و مواد غذایی؟
من کلاس دوازدهم هستم. مهمترین دغدغهام وضعیت تحصیل و گرونیه که آرامشم رو گرفته. اصلا وضعیت خوبی نداریم. ذهنمون آروم نیست که بتونیم خوب درس بخونیم. این جیرهخواران حکومتی هم مدام تو خیابون سروصدا میکنن و به فکر خودشون هستن.
من یک دانشآموز المپیادی هستم که خیلی از منابعم رو از اینترنت میگرفتم و الان نمیتونم درس بخونم. شهریه این کلاسها هم سرسامآوره. این شرایط خیلی روی روان ما تاثیر گذاشته، اما میخوام بگم پیروزی از چیزی که فکر میکنیم نزدیکتره، فقط باید کمی صبر و شکیبایی داشته باشیم.
من فارغالتحصیل دانشگاه بهشتی هستم. دوستان و همدانشگاهیهای سابقم بیکارن و اکثرشون مشکلات معیشتی دارن. تعدادی که مهاجرت کردن حال بهتری دارن. ما باید چیکار کنیم واقعا؟ پول و سرمایه راه انداختن بیزینس خودمون رو نداریم. از طرف دیگه حتی اینترنت نداریم که خودآموزی کنیم یا رزومه خوبی بسازیم.
وضعیت روز به روز داره بدتر میشه، از معیشت بگیرید تا درمان و اقتصاد. پدر من پرستاره و نه تنها اضافهکاری نداره، بلکه حقوقشون هم نصف شده. من هم درسم رو رها کردم که برم دنبال کار تا باری از دوش خانواده بردارم.